Σεμνός, πολύ σεμνός, ακόμα και όταν μεσουρανούσε. Και στην καθημερινότητά του έφερε τη στομφώδη άρθρωση του Εθνικού…

Ευαγγελία Καϊράκη* |> Επιμονα το τηλεφωνο χτυπουσε χθες το πρωι. Ηταν ο πατερας μου. – Τι εγινε; Ρωτησα, ανησυχη. –  Πεθανε ο Πολίτης. Σιωπή…

Μετα απο λιγες ωρες βγηκε και η ειδηση στα μεσα. Εγω ομως, οπως και η πατρικη μου οικογενεια στο συνολο της, τον ειχαμε ηδη θρηνησει. Ανθρωπινα. Οπως ταιριαζε στον καλο μας γειτονα.

33 χρονια πανω κατω. Στο εκτο πατωμα εμεις στο πεμπτο εκεινος. Και πανω, σε εμας, δηλαδη, γινοταν κυριολεκτικα του… εκτου πατωματος για χρονια. Ποδοβολητα, τσακωμοι, φασαριες, δυσκολες εφηβειες και απο τις τρεις μας, ουτε μια φορα δεν διαμαρτυρηθηκε. Ισα ισα, οταν πετυχαινε τη μαμα μου στην εισοδο, η οποια απο χαρακτηρα μοιραζεται ευκολα τα προσωπικα της-τα λεει στο φως οπως η Ιφιγενεια, για να τα ξορκισει– παντα τη στηριζε στα δυσκολα.

Με ενα χτυπημα στον ωμο και λογια παρηγοριας. Και σε ολα τα οροσημα της ζωης μας μια ευχη απο καρδιας.

– Θα γινει καλα το παιδι σου, οταν ειχε αρρωστησει σοβαρα η αδελφη μου.

–  Υπομονη με τον Θοδωρο, ετσι ειναι οι σχεσεις.

– Να σου ζησει η εγγονα!

Ευγενης, εστετ σε απολυτο βαθμο, οταν το ασανσερ ερχοταν απο τον πεμπτο μυριζε ακριβα γαλλικα αρωματα, μοναχικος στα υστατα του, ειχε αποσυρθει απο ολους και απο ολα απο επιλογη. Η μονη εξοδος του ηταν απεναντι στον μπακαλη, το αυτοκινητο και το σπιτι στην Επιδαυρο, οπου περνουσε τα καλοκαιρια, τα ειχε πουλησει απο χρονια.

Σεμνος, πολυ σεμνος, ακομα και οταν μεσουρανουσε. Τα πρωτα δε χρονια εμενε με τη μητερα του, μια επισης πολυ ευγενικη Κρητικοπουλα.

Διακριτικος. Δεν ακουγοταν ουτε συρσιμο απο καρεκλα. Μονο πού και πού η φωνή του στην εξωπορτα. Και στην καθημερινοτητα επισης θεατρική, εφερε τη στομφωδη αρθρωση του Εθνικου. Σαν να ακουγα τον Ιππολυτο να πληρωνει το ντελιβερι.

Στα τηλεοπτικα του “ντουζενια” ειχε μια καποια εξωστρεφεια. Συχνα πυκνα υποδεχοταν φιλους επισης ηθοποιους και εκανε σουαρε στη βεραντα με εδεσματα και κρασια. Και εμεις -αδιακριτα παιδακια -κρυφοκοιτουσαμε απο το θυροτηλεφωνο τις υψηλες αφιξεις και στηναμε και λιγο αυτι να πιασουμε κανενα γκοσσιπ ή κανενα θεατρικο ανεκδοτολογικο. Και την αλλη μερα στο σχολειο επαιρνα points που συναπαντώμουν με σταρς κατι πολυ σημαντικο για εμενα, καθως ως παιδι ετρωγα μπουλινγκ.

Για το οτι πεθαινε η Αλικη απο εκεινον το μαθαμε. Ειχανε συνεργαστει στη Βασιλισσα Αμαλια και επειδη ηξερε ποσο Αλικοφαν και θεατροφαν ημασταν οικογενειακως μας ειχε φωναξει και τις τρεις κατω για να μας δειξει φωτογραφιες και ενθυμια απο συνεργασιες. Παρα το γεγονος οτι απο τη φασαρια που καναμε δυσκολα θα μπορουσε να μελετησει ρολο.

–  Παιδια ειναι… ειχε πει στη μαμα μου οταν πηγε αυτοβουλως να απολογηθει…

Η Λαμψη του εδωσε τη λαμψη του συστηματος, το ειχε παραδεχθει δημοσια και ο ιδιος. Δεν του προσφερε τα εκατομμυρια του Γιαγκου, αλλα μια σχετικη ευμαρεια. Ειλικρινης ως προς αυτο, εφερε εις περας τον ρολο με συνεπεια.

Ο Χρηστος Πολιτης ηταν ομως ηθοποιος ρεπερτοριου. Περηφανος για τις συνεργασιες του με τον Φερτη, τον Μινωτη κοκ και για το Απλο Θεατρο στο οποιο υπηρξε συνιδρυτης. Αλλα στην Ελλαδα με ρομαντισμο ως γνωστον δεν βγαινει η καθημερινοτητα.

Βαθια πεπαιδευμενος. Ενας υπεροχος ανθρωπος, χωρις διαθεση αγιογραφιας
Ενας εξαιρετος ηθοποιος. Ενας Δον Κιχωτης του συστηματος.
Ενα κομματι τεραστιο των νεανικων μου χρονων.
Ο “σταρ” της γειτονιας μας.
Θα λειψει. Θα μας λειψει.
Αντιο…  Σας αγαπω…

(*) Η κυρία Ευαγγελία Καϊράκη είναι ιστορικός Τέχνης