Τύπος Πειραιώς - Ενημέρωση

Ας κοιτάξουν σε ποιών ώμους πατάνε και ποιούς τιμωρούν όσοι… προ-απεργούν!

Αποψη/Θεμα στις 27/05/2016

Ταλαίπωρε Έλληνα!

xanthidis p

|> Παντ. Ξανθίδης

|>«Συνήθεια δευτέρα φύση»… και ίσως να θεωρείται «συντηρητική» η άποψη ότι είναι εντελώς απαράδεκτο οι συνελεύσεις των εργαζομένων στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα και ιδιαίτερα στους οργανισμούς κοινής ωφελείας, να γίνονται σε εργάσιμες ημέρες και ώρες.

Για όσους θυμούνται, πρόκειται για μία ακόμη… κατάκτηση των εν λόγω εργαζομένων, από τα πρώτα χρόνια ΠΑΣΟΚ. Και επειδή ότι ο Ανδρέας είχε επισημοποιήσει το Σάββατο ως αργία, θα ήταν κρίμα, για μία συνέλευση, να έσπαγε το… week end!

Διαφήμιση για την υποστήριξη της σελίδας

Προηγουμένως οι συνελεύσεις γίνονταν κυριακάτικα πρωινά σε αίθουσες θεάτρων και κινηματογράφων. Όχι με διακοπή ή στάσεις εργασίας στις υπηρεσίες και με τη διενέργεια συνελεύσεων καθημερινές και σε πολυτελή ξενοδοχεία! Όχι σαν τα… κορόϊδα του ιδιωτικού τομέα – όσοι εργάζονται και όσοι εξ αυτών αμείβονται!

Άραγε, πώς αντιλαμβάνεται κανείς το υπάρχον καθεστώς; Είναι σωστό να διακόπτεται επί ώρες η εργασία, προκειμένου οι εργαζόμενοι να συγκεντρωθούν για να συζητήσουν; Ακόμη, να κάνουν στάση εργασίας προκειμένου να αποφασίσουν… απεργιακές κινητοποιήσεις!

Παρά το γεγονός ότι η χώρα έφτασε στο χείλος του γκρεμού, κάποιοι πολίτες συνεχίζουν να αισθάνονται «κάπως» και να μην δείχνουν να αντιλαμβάνονται, ότι μπορεί σε αυτούς να μειώθηκαν οι μισθοί, αλλά κάποιοι άλλοι –πάνω από το εκατομμύριο- έχουν χάσει τις δουλειές τους, με ό,τι σημαίνει αυτό…

Αυτή η ταλαιπωρία που έζησε χθες το επιβατικό κοινό τού Λεκανοπεδίου από τις στάσεις εργασίας που είχαν κηρύξει τα σωματεία εργαζομένων στις αστικές συγκοινωνίες, μήπως πρόκειται περί ενός αντικοινωνικού «κεκτημένου»; Έπρεπε να νεκρώσει το «σύμπαν» σε εργάσιμη ημέρα και σε ώρες αιχμής προκειμένου να κάνουν τις συνελεύσεις τους οι εργαζόμενοι στα ΜΜΜ;

Ποιόν τιμώρησε η κατά τα άλλα συμπαθής τάξη των εργαζομένων στις συγκοινωνίες; Τους… εξουσιαστές; Αυτό που κατάφεραν ήταν να φέρουν απέναντί τους τον συμπολίτη τους, που τον έφαγε ο ποδαρόδρομος μέσ’ στο χθεσινό λιοπύρι.

Δεν είχαν απεργία ώστε να πει κανείς «τι να γίνει, καλά κάνουνε!». Ήταν κάτι άλλο και μάλιστα κάτι που έθιγε τον άνεργο, και γενικά εκείνον τον πολίτη που ακόμη και το 1,40 του εισιτηρίου είναι σοβαρό έξοδο. Αυτόν χτύπησε η χθεσινή στάση εργασίας και οπωσδήποτε διευκόλυνε την μετακίνηση όσων είχαν τον «τρόπο» τους…

Δυστυχώς υπάρχουν υπηρεσίες των οποίων η φύση εργασίας είναι τέτοια που δεν επιτρέπει ούτε… διάλειμμα για καφέ! Ας φανταστεί κανείς εάν τυχόν κατέβαζαν τους διακόπτες στη ΔΕΗ, εάν έκλειναν τις κάνουλες στην ΕΥΔΑΠ ή εάν τραβούσαν χειρόφρενα στο ΕΚΑΒ…

Τελικά, όλοι μας στο ίδιο καζάνι βράζουμε. Όμως, εκείνοι που βρίσκονται στην επιφάνεια με το κεφάλι έξω, ας κοιτάξουν να δουν σε ποιών ώμους πατάνε…

Απάντηση