Τύπος Πειραιώς - Ενημέρωση

Κάποιον άλλον θύμιζε ο μεσόκοπος, εκεί στο Τουρκολίμανο…

Flash στις 29/11/2017

Πέρασαν 7 χρόνια από τότε που ο Θόδωρος* σαλπάρισε για τελευταία φορά…

|> Τουρκολίμανο… Ηλιοβασίλεμα… Μυρίζει θάλασσα και γιασεμί. Μεσόκοπος… Όμορφος με μακριά άσπρα μαλλιά με πρόσωπο που ακτινοβολεί βαθειά γνώση της ζωής. Ακουμπάει σε μια αναποδογυρισμένη βάρκα έξω από το καρνάγιο, παίζει το κομπολόι και το βλέμμα ταξιδεύει…

Τότε θυμήθηκα τον φίλο μου τον Θόδωρο τον Σγουρδαίο. Σπουδαίος δάσκαλος δημοσιογραφίας… Μπορεί και ποιητής από ΄κείνους που γράφουν και τα σκίζουν. Όμορφος σαν Άγγελος, με άσπρα μακρυά μαλλιά και μουστάκι… Βαθειά εγγράμματος… Ο Γιάννης Καψής δεν έκλεινε τα ΝΕΑ αν δεν είχε πλάι τον Θόδωρο…

Διαφήμιση για την υποστήριξη της σελίδας

|> Άρης Σκιαδόπουλος

Με τον Θόδωρο σεργιανίσαμε αντάμα αυτόν τον δύστροπο δρόμο της δημοσιογραφίας κι αφήσαμε, από τρέλλα, μεγάλες εφημερίδες… Μαζί στα μεγάλα πόστα, μαζί και στην ανεργία… Τα μόνα σταθερά ήταν οι ερωτικές περιπέτειες και το σκάκι!

Αγαπούσε παθιασμένα την θάλασσα όπως εγώ… Είχε αγοράσει ένα σκάφος από τον Καψή… Το είχε βαφτίσει Τοξότη… Ο Τοξότης τά ΄φτυνε, μπούκωνε, η ντιζελομηχανή και άντε τρεχάματα στον Σαρακάκη για να βρούμε ανταλλακτικό γιατί η μηχανή του Τοξότη ήταν… μοναδικη στον κόσμο κι είχε… ανταλλακτικό!

Μια μέρα, είχαμε παραιτηθεί από το ΕΘΝΟΣ αφήνοντας σύξυλο τον Μπόμπολα και σαλπάραμε για Σέριφο…

Θόδωρε η θάλασσα έχει καύλες!»

Εντάξει μην ανησυχείς!»…

Έρχεται ένα κύμμα και μπραφ… ο στεγνοκαθαριστήρας.

«Λάδι είναι η πουτάνα Θόδωρα»…

Στο επόμενο μπραφ όπως έγραφε το πεπρωμένο του… Ο Τοξότης τά ΄φτυσε… Ο καιρός τραβούσε ολοσομπούμπιτος προς Λιβύη μέρια… Έσκαγε γάιδαρο το πείσμα του Θόδωρου… Ευτυχώς εκεί που αρμενίζαμε στο πουθενά πέσαμε σ΄ ένα… ρωσικό γκαζιδικο… Δεν επιτρεπόταν να μπουν στα χωρικά μας και μας άφησαν έξω από την Τζια που μας μάζεψε το λιμενικό… Μας παρέλαβαν οι εφημερίδες και γίναμε… ρόμπες Τα χάσανε και οι… γκόμενες!

Μια μέρα ο Θοδωρής χάθηκε… Μπορεί νά ΄ταν χθες, μπορεί πέρυσι… μπορεί κάποια χρόνια, δεν έχει και τόση σημασία… ΄Κείνο το βράδυ μου τηλεφώνησε ο Καψής.

Τι έγινε ο Θοδωρής;»

Τι να σου πω… Φοβάμαι ότι του είπαν οι γιατροί κάτι που τον ανησύχησε και φουντάρισε με την Τοξότη»…

Μυστήριος άνθρωπος… Δεν είχε όργανα πλοήγησης… Πριν φύγει από την Σέριφο, του πρότεινε η Μαριέττα να πάρει το κινητό της… Ούτε καταδέχθηκε…

Ύστερα από τέσσερις μέρες βρέθηκε ο Τοξότης μισοβυθισμένος στη Φαλκονέρα… Ο Θοδωρής με ό,τι είχε απομείνει από ψάρια ξεβράστηκε στο Πόρτο Χέλι… Πήγε για την αναγνώριση ο Νίκανδρος ο αδερφός του…. Από τότε δεν έχει συνέλθει ο Νίκανδρος…

Ήταν όμορφος άντρας και αγαπημένος φίλος του Ντίνου Ηλιόπουλου… Δεν μιλούσε ποτέ για τις γυναίκες… Μιλούσαν εκείνες γι΄ αυτόν… Το ίδιο όμορφη είναι η αγαπημένη αδερφή του, η Μαριέττα Σγουρδαίου ηθοποιός του Κουν και καθηγήτρια στο Αρσάκειο…

Με τον Θοδωρή ζήσαμε μια ζωή γεμάτη… Η δημοσιογραφία ήταν μόνο χαρά… Ασυμμάζευτους κι απρόβλεπτους μας χαρακτήριζαν οι εκδότες…

Το φιλαράκι λάτρευε το περπάτημα… Έξω από το σπίτι του σταματούσε για να μαζέψει γαζίες για γυναίκες…

Έμεινα να χαζεύω τον άντρα στο καρνάγιο.

(*) Έχουν περάσει επτά χρόνια (Νοέμβριος του 2010) από τότε που ο Θόδωρος Σγουρδαίος έχασε τη ζωή του, όταν βυθίστηκε το σκάφος του και οι λιμενικοί τον βρήκαν νεκρό στη θαλάσσια περιοχή της Τροιζήνας. Ήταν 80 χρόνων και υπήρξε μία μορφή της ελληνικής δημοσιογραφίας. Κυρίως όμως ένας καλός και φιλοσοφημένος άνθρωπος. Ο Άρης Σκιαδόπουλος ήταν “κολλητός¨ του και ίσως ο Νοέμβριος γι΄αυτόν είναι ένας “δύσκολος” μήνας… Και χθες ο Άρης Σκιαδόπουλος ανέβασε ένα κομμάτι στη μερίδα του στο f/b. Ένα κομμάτι αφιερωμένο στη μνήμη του “Αρχηγού”. Ναι, έτσι αποκαλούσαμε τον Θοδωρή Σγουρδαίο κι εκείνος ξερόβηχε και έστριβε το μουστάκι του! Αρχηγέ θα μείνεις αξέχαστος.
Π.Ξ.

Απάντηση