Τύπος Πειραιώς - Ενημέρωση

Βασανιστικές σκέψεις -κάτω από τα φώτα της Ακρόπολης- για τη μέρα που μας ξημερώνει αύριο…

Flash στις 11/03/2018

Από εμάς εξαρτάται!

|> Στέλιος Κοπανίδης

|> Ο ήλιος νωχελικά χάνεται από τον αττικό ουρανό. Η νύχτα σε λίγο θα απλώσει το βαρύ και μυστηριώδες πέπλο της. Τα φώτα της Ακρόπολης που άρχισαν να ανάβουν μαγνητίζουν τα βλέμματα. Σκέφτομαι καθώς την παρατηρώ αν υπάρχει πουθενά αλλού στον κόσμο τέτοια απαράμιλλη ομορφιά, τέτοια ανυπέρβλητη γοητεία. Οι σκέψεις διαδέχονται η μία την άλλη, τρέχουν με «ταχύτητα φωτός» ώσπου διακόπτονται από εκείνες που θυμίζουν τη σκληρή σημερινή πραγματικότητα της χώρας. Μιας πραγματικότητας που θέλεις να ξεχάσεις. Στο μυαλό στριφογυρίζουν εκθέσεις, στοιχεία, αναλύσεις. Η μαγεία μονομιάς χάνεται. Το αύριο φαντάζει ακόμη περισσότερο δυσοίωνο.

Σύμφωνα με τις τελευταίες εκθέσεις που είδαν το φως της δημοσιότητας, το 2019 θα υπάρξει έκρηξη της φτώχειας στην Ελλάδα και θα χτυπήσει ακόμη περισσότερο τις ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, δηλαδή τους συνταξιούχους, τους ανέργους, τα παιδιά και τους χαμηλά αμειβόμενους του ιδιωτικού τομέα. Τα στοιχεία είναι συγκλονιστικά. Σήμερα περίπου 2,5 εκατομμύρια Έλληνες ζουν κάτω από τα όρια της φτώχειας, που είναι 382 ευρώ τον μήνα. Οι μισοί δε από αυτούς επιβιώνουν σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, δηλαδή με εισοδήματα κάτω των 182 ευρώ μηνιαίως. Με τις μειώσεις που έρχονται τη διετία 2019-20 η μέση σύνταξη θα πέσει στα 480 ευρώ. Αν, μάλιστα, εφαρμοστεί το 2020 και η μείωση, σύμφωνα με τις επιταγές των δανειστών, του αφορολόγητου τότε η μέση καθαρή σύνταξη θα διαμορφωθεί στα 450 ευρώ. «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» σύμφωνα και με την αριστουργηματική ταινία του Σίντνεϊ Πόλακ όταν οι ώρες και οι ημέρες περνούσαν και οι διαγωνιζόμενοι βίωναν όλο και περισσότερο αντίξοες συνθήκες χορεύοντας ασταμάτητα στον ρυθμό που τους υπαγόρευαν μέχρι να επέλθει ο θάνατος…

Διαφήμιση για την υποστήριξη της σελίδας

Αλλά και για τους εργαζόμενους οι εκτιμήσεις δεν είναι καλύτερες, καθώς τα επόμενα χρόνια το όριο της φτώχειας θα βρεθεί σε υψηλότερα ακόμη επίπεδα. Και αυτό γιατί σταδιακά δημιουργείται μια νέα κατηγορία εργαζομένων και αφορά όσους δουλεύουν υπό το καθεστώς των λεγόμενων ευέλικτων μορφών απασχόλησης και οι αμοιβές τους κυμαίνονται από 200 έως 300 ευρώ μηνιαίως, δηλαδή κάτω από 4.150 ευρώ ετησίως που σήμερα υπολογίζεται ως όριο φτώχειας.

Θέλεις να προσπεράσεις τα στοιχεία, τις εκθέσεις αλλά δεν μπορείς. Δεν μπορείς να αγνοήσεις ότι η χώρα ζει στις χειρότερες συνθήκες της μετά το τέλος του Εμφυλίου. Δεν μπορείς να αγνοήσεις ότι ο πληθυσμός της μειώνεται σταθερά από το 2011 για πρώτη φορά ύστερα από 70 χρόνια. Δεν μπορείς να αγνοήσεις τη λαίλαπα των πλειστηριασμών που αφήνει στον δρόμο χιλιάδες συμπολίτες μας, σε αντίθεση με κάποιους έχοντες και κατέχοντες, στρατηγικούς κακοπληρωτές, που δεν τους σκιάζει φοβέρα καμιά. Και ότι ένα στα τρία «κόκκινα» δάνεια αφορά αυτούς που έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν αλλά δεν το κάνουν και δεν τους αγγίζει ουδείς. Πολλά δεν μπορείς να αγνοήσεις. Και αυτά είναι που σε συνθλίβουν. Ότι οι ανίσχυροι για να βρουν το δίκιο τους απέναντι στους ισχυρούς είναι… υποχρεωμένοι να παρανομήσουν. Να προβούν σε αξιόποινες πράξεις προκειμένου να εισπράξουν τα δεδουλευμένα τους, τα χρήματα της απόλυσής τους, τους κόπους και τον ιδρώτα μιας ζωής. Δεν μπορείς να καταλάβεις πώς εν έτει 2018 ένας 26χρονος άνθρωπος πέθανε στη φυλακή επειδή αρνήθηκαν να τον πάνε σε οδοντίατρο. Και δεν μπορείς να μην εξοργιστείς όταν δύο Έλληνες στρατιωτικοί βρίσκονται όμηροι στις τουρκικές φυλακές και ένα σημαίνον κυβερνητικό στέλεχος (τέως υπουργός) αποφαίνεται ότι δεν πρόκειται για μείζον ζήτημα.

Αγναντεύω και πάλι την Ακρόπολη. Χαράζει. Τα φώτα της σιγά-σιγά σβήνουν. Μια νέα ημέρα ξημερώνει και μαζί της χαράζει μέσα μου και η ελπίδα. Σκέψεις έρχονται στον νου μου σχετικά με το πώς άραγε θα επανέλθει η Ελλάδα εκεί που της αξίζει, πώς οι Έλληνες θα πάρουν πίσω τις ζωές που τους έκλεψαν. Ίσως η απάντηση να υπάρχει μέσα σε τρεις μόνο λέξεις: ΑΠΟ ΕΜΑΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ…

Απάντηση