Τύπος Πειραιώς - Ενημέρωση

Σήμερα η γιορτή στην πόλη, μοιάζει σε όλους μακρινή…

Flash στις 19/04/2021

Ο γιατρός των απεγνωσμένων μπαίνει στην αυλή του μουρμουρίζοντας ακατάληπτα λόγια του θείου Ηράκλειτου περί “παιδός η βασιλίη”…

Αλέξανδρος Αρδαβάνης* |> Παιδιά κάθε ηλικίας κατέλαβαν το οδόστρωμα της λεωφόρου Ειρήνης παίζοντας μπάσκετ, ποδόσφαιρο, ποδηλασία. Τα παιδιά: παίζοντας κάτι, απωθώντας σε παρακαμπτήριους τα αδηφάγα οχήματα με κινητήρες εσωτερικής καύσης. Για λίγο, έστω.

Μεθυσμένοι από τη γιορτή πλανηθήκαμε στην πόλη κι εμείς, τα κάποτε παιδιά με τα κοντά παντελόνια χειμώνα-καλοκαίρι. Τότε που τα αυτοκίνητα ελάχιστα και οι δρόμοι κυρίως χωματόδρομοι και τα σπίτια φτωχικές μονοκατοικίες.

Διαφήμιση για την υποστήριξη της σελίδας

Αναδύθηκε στη μνήμη ο πατέρας· έσπασε σε πέντε κομμάτια το ποδήλατο του αδελφού μου επειδή έμαθε πως βγήκε μ’ αυτό στη πολυσύχναστη -με τα τότε μέτρα- λεωφόρο, την ίδια αυτή που σήμερα κατέλαβαν τα παιδιά.

Παίζοντας τότε, παίζοντας τώρα… πάντα το παιχνίδι διδάσκει και ετοιμάζει τα παιδιά για την ανελέητη ενηλικίωση. Αυτή με τους νικητές, τους ηττημένους και τους ενδιάμεσους· με όλους να συνωστίζονται ομοιόσχημοι στην Έξοδο.

Αλλά αυτή η τελευταία, σήμερα με τούτη την ανοιξιάτικη γιορτή λουσμένη στο φως μοιάζει σε όλους μακρινή -ακόμα και στον γιατρό των απεγνωσμένων που μπαίνει τώρα στην αυλή του μουρμουρίζοντας ακατάληπτα “αιών παις εστί παίζων πεσσεύων, παιδός η βασιλίη“. Από το σιδερένιο πορτόνι στη θωρακισμένη εξώθυρα πέντε ανάσες δρόμος.

Χλωρίδα ασυνάρτητη, χύμα συνειρμοί στον ίσκιο του πανωσηκώματος· στα πέτρινα θεμέλια εξήντα πέντε χρόνων. Στα ίχνη ενός σχεδίου πόλης ενενήντα χρόνων, στις υπώρειες του -αγνώστου ετύμου- Υμηττού, στο ηλιοσήκωμα της αρχαίας λεκάνης…

Αναγκαία πού και πού η απομάκρυνση από τα “όπισθεν Αχερουσίας” δώματα… (Απρίλης, 2016).

(*Ο λογοτέχνης κ. Αλ. Αρδαβάνης, είναι δρ ιατρός ογκολόγος – διευθυντής στο νοσοκομείο “Άγιος Σάββας”

Απάντηση