Τύπος Πειραιώς - Ενημέρωση

Ο Πειραιάς τιμά τον μεγάλο Έλληνα θεατράνθρωπο Δημ. Ροντήρη

Πολιτισμος/Τεχνες στις 27/09/2017

Σε ειδική τελετή δίνεται το όνομά του στην Κεντρική Σκηνή του Δημοτικού!

|> Το όνομα του μεγάλου θεατράνθρωπου Δημήτρη Ροντήρη, θα δοθεί την Δευτέρα 2/10 (8:30 μμ) στην Κεντρική Σκηνή του Δημοτικού Θεάτρου και η ονοματοδοσία θα γίνει σε ειδική επίσημη τελετή από τον δήμαρχο Πειραιά Γιάννη Μώραλη.

Ο δάσκαλος και σκηνοθέτης Δημήτρης Ροντήρης, αφιέρωσε όλη του τη ζωή στην αναβίωση και την διάδοση του αρχαίου δράματος, επιδόθηκε συστηματικά στην προσπάθεια σκηνικής ερμηνείας του αρχαίου δράματος, ενώ σφράγισε με την αισθητική και υποκριτική του άποψη το Ελληνικό Θέατρο του 20ού αιώνα.

Διαφήμιση για την υποστήριξη της σελίδας

Πειραιώτης στη καταγωγή ο Δημήτρης Ροντήρης, «επέστρεψε» στην πόλη του, όταν τον Ιούλιο του 2016 η κόρη και μοναδική κληρονόμος του σκηνοθέτη, Κωστούλα Ροντήρη, παραχώρησε το αρχείο του πατέρα της στο Δήμο Πειραιά, προκειμένου αυτό να οργανωθεί, να μελετηθεί και να προβληθεί, ώστε οι νεώτερες γενιές να γνωρίσουν το έργο του. Πρόκειται για ένα πλούσιο αρχείο το οποίο φέρνει στο φως στοιχεία τα οποία αφορούν στην ξεχωριστή προσωπικότητα του Δημήτρη Ροντήρη αλλά και πληροφορίες σημαντικές – τεκμήρια γνώσης – για την καλλιτεχνική του πορεία καθώς και τη σχέση του με την πόλη του Πειραιά και το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Εξ άλλου, σημειώνεται ότι οι Διεθνείς Σχέσεις Πολιτισμού, που ίδρυσε και διευθύνει η κυρία Ζωζώ Αλ. Λιδωρίκη, από το 1999 έχουν ταξινομήσει το Αρχείο Ροντήρη και μάλιστα από την ταξινόμησή του προέκυψαν δύο εκδόσεις για το έργο του, από τον εκδοτικό οίκο Καστανιώτη (ΚΛΙΚ).

Κατά την τελετή της ονοματοδοσίας, χαιρετισμούς θα απευθύνουν ο δήμαρχος Πειραιά Γιάννης Μώραλης και η Εντεταλμένη Σύμβουλος Πολιτισμού Ειρήνη Νταϊφά.

Για τον Δημήτρη Ροντήρη το έργο και το αρχείο του θα μιλήσουν οι:

  • Ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, καθηγητής Θεατρολογίας ΕΚΠΑ, θεατρικός συγγραφέας και κριτικός θεάτρου, με θέμα “Δημήτρης Ροντήρης καλλιτέχνης και επιστήμονας του θεάτρου”.
  • Η Χρυσόθεμις Βασιλάκου, καθηγήτρια Θεατρολογίας-Ιστορίας του Θεάτρου του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών του ΕΚΠΑ, με θέμα “Δημήτρης Ροντήρης: Ένας Πειραιώτης σκηνοθέτης στο τιμόνι του Δημοτικού Θεάτρου Πειραιά”.
  • Η Ευαγγελία Μπαφούνη, διευθύντρια Πολιτισμού ΔΠ και ο Κώστας Κουρμουλάκης, σκηνογράφος, θεατρολόγος, προϊστάμενος Τμημάτων Θεάτρων ΔΠ, με θέμα “Η συλλογή Δημήτρη Ροντήρη”.
  • Η Κωστούλα Ροντήρη, με θέμα “Δημήτρης Ροντήρης ο πατέρας μου”

Χαιρετισμό θα απευθύνει ο καλλιτεχνικός δ/ντης του ΔΘΠ Νίκος Διαμαντής ο οποίος θα συντονίσει και την εκδήλωση.

Ποιός ήταν…

Ο Δημήτρης Ροντήρης (7 Ιανουαρίου 1900 – 20 Δεκεμβρίου 1981), γεννήθηκε στον Πόρο Τροιζηνίας και διατήρησε ισχυρούς δεσμούς με τον Πειραιά σε όλη τη διάρκεια της ζωής του. Πέρασε τα μαθητικά του χρόνια στον Πειραιά, μπήκε στη Σχολή Ευελπίδων μετά από πίεση του πατέρα του, σπούδασε Νομικά και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και η αγάπη του για το Θέατρο τον οδήγησε στο Βερολίνο όπου μαθήτευσε κοντά στον περίφημο διευθυντή του γερμανικού θεάτρου Max Reinhardt .

Ηθοποιός σκηνοθέτης , μόνιμος σκηνοθέτης του Εθνικού για πολλά χρόνια και διευθυντής του αργότερα, το 1950 δημιουργεί στο Θέατρο Κυβέλη την Ελληνική Σκηνή και δίνει παραστάσεις και στην αίθουσα του Πειραϊκού Συνδέσμου. Το 1954 αρχίζει η λειτουργία του Φεστιβάλ Επιδαύρου και τρία χρονιά αργότερα, το 1957 ο τότε δήμαρχος Πειραιά Δημήτρης Σαπουνάκης τον παρακαλεί να αναλάβει το Δημοτικό Θέατρο με την ίδρυση του Πειραϊκού Θεάτρου. Έτσι, το 1957 ιδρύει το Πειραϊκό Θέατρο, το οποίο τη διετία 1957-1959 παρουσίασε στο Δημοτικό Θέατρο, ως θίασος ρεπερτορίου, έργα σύγχρονα και κλασικά Ελλήνων και ξένων συγγραφέων. Από το 1959, με όχημα το Πειραϊκό Θέατρο, άρχισε τις περιοδείες του παρουσιάζοντας ανά τον κόσμο το αρχαίο ελληνικό δράμα, ενώ το παγκόσμιο κοινό, του επιφύλαξε μεγάλη υποδοχή στον Δημήτρη Ροντήρη και το Πειραϊκό Θέατρο.

Οι αριθμοί μαρτυρούν τη συμβολή του στον πολιτισμό. Πραγματοποιήθηκαν 19 περιοδείες σε 40 κράτη με 750 παραστάσεις. Απευθύνθηκε σε θεατές 20 διαφορετικών κρατών αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές. Έλαβε μέρος σε πολλά Φεστιβάλ και απέσπασε κορυφαίες τιμητικές διακρίσεις. Πολλά είναι τα άρθρα, οι κριτικές και τα σχόλια γύρω από την πλούσια δραστηριότητα του Δημήτρη Ροντήρη και του Πειραϊκού Θεάτρου στον ξένο Τύπο.

Το τελευταίο ταξίδι τού Πειραϊκού Θεάτρου ήταν στην Ολυμπιάδα του Μεξικού στο πλαίσιο του πολιτιστικού προγράμματος των 19ων Ολυμπιακών Αγώνων. Τότε παρουσιάστηκε ο “Ιππόλυτος” (22, 24, 31/10/1968), το δεύτερο και τρίτο μέρος της “Ορέστειας” (25, 26/10/1968) και η “Ιφιγένεια εν Αυλίδι” (28, 29/10/1968) σε σκηνοθεσία του Δημήτρη Ροντήρη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στη μακρά όσο και σημαντική του πορεία υπήρξε και διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου, πιστεύοντας ακράδαντα ότι ο φυσικός χώρος του δράματος είναι το ύπαιθρο. Έτσι, εγκαινίασε το Θέατρο Ηρώδου του Αττικού και έπαιξε και εγκαινίασε το 1954 με τον «Ιππόλυτο» το Φεστιβάλ Επιδαύρου.

Ο Δημήτρης Ροντήρης παρουσίασε περισσότερα από 150 έργα τού κλασικού, νεοκλασικού και νεότερου δραματολογίου, συνεργάστηκε με ηθοποιούς όπως ο Βεάκης, η Κοτοπούλη, ο Γληνός, ο Μυράτ, ο Μινωτής, η Παξινού, η Παπαδάκη, η Μανωλίδου, ο Κατράκης, η Αρώνη, ο Χορν, η Παπαθανασίου κ.ά. και πέρασε στην ιστορία ως ένας μεγάλος δάσκαλος του αρχαίου δράματος.

Αντί επιλόγου, κάποια λόγια της Μελίνας Μερκούρη για τον δάσκαλό της Δημήτρη Ροντήρη:

“Ο Δημήτρης Ροντήρης ήταν μεγαλοφυΐα. Ήταν και ο μεγαλύτερος σκηνοθέτης ελληνικής τραγωδίας. Οι διδασκαλίες της Ορέστειας που έκανε στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού είναι η μοναδική μεγάλη θεατρική εμπειρία της ζωής μου. Το να είσαι μαθητής του ήταν σαν προσηλυτισμός σε μια καινούργια θρησκεία. Οι μαθητές του γίνονταν σκλάβοι του. Απαιτούσε ολοκληρωτική αφοσίωση στο θέατρο και στον ίδιο. Ήταν μεγαλοφυΐα. Ήταν απιστία να δεις ένα έργο σε ένα άλλο θέατρο. Το να μιλάς για κινηματογράφο ήταν τέλεια προδοσία. Και ήταν και γιγάντιος ηθοποιός. Όταν η συζήτηση για ένα ρόλο κορυφωνόταν, άρχιζε ξαφνικά να παίζει τον ρόλο. Ήταν σαράντα χρόνων εκείνη την εποχή αλλά με μια στροφή του σώματός του και σκοτεινιάζοντας τα μάτια του μπορούσε να γίνει ο γερο Λήρ, την άλλη στιγμή ο Οράτιος και την άλλη η Οφηλία”.

 

Απάντηση